Ga niet zitten wachten op de oordelen van God…

Wellicht kent u de geschiedenis van Abraham in Genesis 18, wanneer Hij de Heere probeert te bewegen Sodom te sparen van de ondergang. Hieraan moest ik denken toen ik op internet las hoe diverse Amerikaanse christelijke leiders tekeer gaan tegen het besluit van het Amerikaanse Hooggerechtshof om het homohuwelijk toe te staan.

Deze mensen prediken hel en verdoemenis. Amerika zal nu spoedig zal worden getroffen door Gods oordelen als gevolg van deze beslissing, die ook nog door president Obama met vreugde werd ontvangen.
De houding van deze Amerikaanse predikers is typerend voor nogal wat christenen, ook in Nederland. Ze trekken zich terug in hun eigen ‘evangelische, charismatische of christelijke’ wereldje en wachten tot God hen komt redden, waarna Gods oordeel de rest zal treffen.

Dit is een buitengewoon ongeestelijke houding. Waar is dan onze bewogenheid met de mensen om ons heen? Raakt het ons nog dat zij onderweg zijn naar de eeuwige ondergang?
Kennen wij iets van de bewogenheid van Abraham, in zijn gebed voor Sodom. De Heere had hem verteld: ‘De roep van Sodom en Gomorra is groot en hun zonden heel zwaar. Ik zal nu afdalen en zien of zij werkelijk alles gedaan hebben zoals de roep luidt die over haar tot Mij gekomen is. En zo niet, Ik zal het weten’ (Genesis 18:20 en 21).

De twee engelen die met HEERE meegekomen zijn naar Abraham, gaan op weg naar Sodom, maar Abraham blijft staan voor het aangezicht van de HEERE. We zien ze staan, Abraham en de HEERE, in de gestalte van een mens, een man. Zo verscheen de Heere Jezus wel vaker in het Oude Testament, ook wel engel van de Heere genoemd.
Abraham komt dichterbij en stelt een vraag die hem op de lippen brandt: ‘Zult U ook de rechtvaardige met de goddeloze wegvagen?’ Het is voor Abraham glashelder dat de ondergang van Sodom en Gomorra dreigt.

Abraham gaat niet op een heuvel zitten kijken naar het moment dat er vuur uit de hemel zal neerdalen op de stad, zoals ook Jona deed, nee, Abraham verootmoedigt zich voor de HEERE en vraagt: ‘Misschien zijn er vijftig rechtvaardigen binnen de stad; wilt U hen ook wegvagen en de plaats niet sparen omwille van de vijftig rechtvaardigen die daarin zijn? Er kan toch geen sprake van zijn dat U zoiets doet, dat U de rechtvaardige met de goddeloze doodt? Dan zal het zijn: zo de rechtvaardige, zo de goddeloze. Daar kan bij U toch geen sprake van zijn! Zou de Rechter van de hele aarde geen recht doen?’

Kennen wij iets van deze roep van Abraham tot de HEERE? Kennen wij zijn bewogenheid? Zeker, hij voelde zich verbonden met zijn neef Lot die met zijn vrouw en beide dochters in Sodom woonde. Hij wilde hen sparen voor de ondergang, maar hij was ook bewogen met de inwoners van de stad.

De HEERE antwoordt dan: ‘Als Ik in Sodom vijftig rechtvaardigen binnen de stad vind, dan zal Ik de hele plaats omwille van hen sparen.’
Maar dat is nog niet genoeg voor Abraham. Hij vervolgt: ‘Zie toch, ik heb het aangedurfd om tot de Heere te spreken, hoewel ik stof en as ben. Misschien zullen er aan de vijftig vijf rechtvaardigen ontbreken; zult U dan om vijf mensen de hele stad te gronde richten?

En zo gaat Abraham door, tot in vers 32: ‘Laat de Heere toch niet in toorn ontbranden, omdat ik nog eenmaal spreek: Misschien zullen er tien gevonden worden,’ waarop de HEERE antwoordt: ‘Ik zal haar niet te gronde richten omwille van die tien.’ Toen ging de HEERE weg en Abraham keerde terug naar zijn woonplaats.
Kennelijk lag daar de grens, bij tien rechtvaardigen. Zover we kunnen nagaan, was er maar één rechtvaardige in de stad, alleen Lot. De Dode Zee is het enige wat ons nu nog herinnert aan de totale verwoesting van Sodom en Gomorra.

De beide engelen worden in Sodom geconfronteerd met de grote zonden in de stad. Alle mannen van de stad verzamelen zich bij het huis van Lot en eisen beide engelen voor zich op, om seksuele gemeenschap met hen te hebben. De grote zonde van Sodom was het praktiseren van homoseksualiteit.

Wij als christenen hebben vaak de neiging om met onze beschuldigende vinger te wijzen naar de zonden en zondaren in ons land. Dat doen sommige Amerikaanse christenen ook nu het homohuwelijk daar gelegaliseerd is, dat doen sommige christenen in ons land ook.

Beste mensen, hoe kijken wij naar de zonde en de ongerechtigheid in ons land? En zeker, de Heere keurt het praktiseren van homoseksualiteit ten stelligste af, maar wil zich ontfermen over iedereen met homoseksuele gevoelens. Zitten we als het ware met onze armen over elkaar te wachten tot God gaat ingrijpen? Zijn oordelen zullen dan natuurlijk over de zondaren komen, en wij zullen worden gespaard, zo denken wij.

Ik wil u ernstig waarschuwen tegen zo’n houding. Hoe totaal anders reageerde de Heere Jezus toen Hij op deze aarde was. Hij gaf hongerigen te eten, Hij genas de zieken en Hij was met innerlijke ontferming bewogen over allen die Hem niet kenden als de Goede Herder.

Het is gemakkelijk om mensen die in zonden leven, te veroordelen. Maar bidt u ook voor hen? Als er tien rechtvaardigen in Sodom en Gomorra waren geweest, had God die steden gespaard. Wij weten de aantallen niet, maar in ons land (en ook in Amerika) zijn er nog veel meer rechtvaardigen.

Laten we niet gaan zitten wachten op de oordelen van God – die trouwens zeker zullen komen, lees Openbaring maar – maar ons verootmoedigen, onze eigen zonden en de zonden van land en volk belijden en de Heere smeken om genade en ontferming.

Veel christenen vandaag zijn zeer kleingelovig. Ze geloven niet dat God nog een herleving, een opwekking, kan geven. ‘We leven immers in het laatste stukje van de eindtijd en de wederkomst van de Heere Jezus is aanstaande. Dan zal het geestelijk alleen maar minder worden,’ is de gedachte van velen.
Weten we wel dat er nooit eerder in de wereldgeschiedenis dagelijks zoveel mensen tot geloof komen als juist nu, anno 2015? Zeker, momenteel niet in het Westen, maar wel in Afrika, Azië en Zuid-Amerika.

Toch geloof ik dat God machtig genoeg is om ook hier een geestelijke ommekeer te geven, ook in Nederland of waar u ook woont. Daar wil Hij u bij inschakelen. Mensen, ga erom bidden, belijd uw zonden, en laat uw christen-zijn zichtbaar worden!

Ik zie uit naar het moment dat de geestelijke ommekeer in ons land zichtbaar wordt. En misschien wordt het eerst nog wel donkerder en moeilijker voor de gelovigen. Maar wij hebben toch nergens recht op? Wij zijn vreemdelingen, pelgrims op deze wereld, onderweg om voor eeuwig bij en met de Heere Jezus te zijn. Wat een geweldige toekomst wacht ons!
En als lijden, vervolging ons deel wordt in het Westen, het zij zo. Ik bid de Heere dat Hij genade geeft om Hem trouw te blijven, in alle omstandigheden.

Dirk van Genderen