‘Ballistische raketaanval gericht op Hawaii. Zoek zo snel mogelijk een schuilplaats. Dit is geen oefening.’ Wat zou u doen, wat zou ik doen als we zo’n heftig bericht ontvangen? Deze plotselinge dreiging deed wel iets met de Hawaiianen. De afgelopen zondag zaten de kerken veel voller dan normaal en ik zag ook berichten over mensen die hun zonden beleden, ruzies en conflicten oplosten en tot geloof in de Heere Jezus zijn gekomen.

Zoiets gebeurde vorige week op Hawaii. Het alarm ging af. Nog een aantal minuten – misschien 15 – dan zouden er raketten inslaan op eilandengroep. Iedereen dacht direct aan kernraketten uit Noord-Korea. Gelukkig bleek het vals alarm te zijn.

Toch kan dit gebeuren. Hoe zouden wij reageren? Denkt u eens over deze vraag na. We zouden enorm schrikken, vanzelfsprekend. De kans is groot dat er enorme paniek ontstaat. Waar moet je heen, schuilkelders hebben we nauwelijks. En het is maar de vraag of de luchtverdediging van de NAVO de raketten op tijd onschadelijk kan maken.

Ik vermoed dat u zo snel mogelijk bij uw geliefden zou willen zijn of hen zou bellen. Wellicht zou u in gebed gaan tot de Heere Jezus, uw leven in Zijn hand geven, onbeleden zonden belijden. Misschien zou u nog snel een conflict uit de weg willen ruimen dat u met iemand hebt. Om het in orde te maken met die ander en met de Heere.

Ook als we de Heere Jezus mogen kennen en liefhebben, zouden we enorm geschokt zijn door zo’n bericht. Het is onzin om te stellen dat christenen nooit bang zijn. Je zou toch ook geschokt zijn als de dokter je zou vertellen dat je nog maar kort te leven hebt…

Toch vertrouw ik er ook op dat de Heere genade zal geven om rustig te blijven en Zijn vrede in ons hart te hebben. Wat er ook gebeurt. Als we tenminste door genade mogen weten dat ons leven in Zijn hand is. Als je dan zo’n heftig bericht ontvangt, dan mag je schuilen in de schuilplaats van de Allerhoogste, zoals Psalm 91:1 en 2 zegt.

‘Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten,
zal overnachten in de schaduw van de Almachtige.
Ik zeg tegen de HEERE: Mijn toevlucht en mijn burcht,
mijn God, op Wie ik vertrouw!’

Ik denk aan die Nigeriaanse predikant die ik eens ontmoette. In zijn gemeente werden tijdens een zondagse kerkdienst 70 mensen doodgeschoten door de terroristen van Boko Haran. Hij was even in Nederland. Toen aan hem werd gevraagd of hij niet bang was om weer terug te gaan naar Nigeria, antwoordde hij: ‘Als ik word doodgeschoten, ben ik alleen maar eerder bij de Heere Jezus. Bij Hem, Die ik zo liefheb.’

Kunnen we ons in zo’n situatie, als het alarm klinkt, erop verheugen misschien over 15 minuten al bij de Heere Jezus te zijn? Dat is genade van de Heere hoor, als dat verlangen dan in ons hart is. Dat mag ons dan rust, vrede en verwachting geven.

Het komt erop aan dat we de Heere Jezus kennen. Dat we ons vertrouwen op Hem hebben gesteld. Dat we mogen weten en geloven dat ons leven met Christus verborgen is in God. Omdat Hij Zijn leven voor ons heeft gegeven aan het kruis van Golgotha, omdat Hij Zijn bloed ook voor ons heeft gestort.

Dood is niet dood. Gelovigen die omkomen bij een raketaanval of door welke oorzaak dan ook, ontslapen, zoals de Bijbel dat noemt in 1 Thessalonicenzen 4. Hun lichaam gaat dood, maar hun ziel gaat naar de hemel. Om dan al bij de Heere Jezus te zijn, in de hemelse heerlijkheid.
En straks, bij Zijn komst, deel te hebben aan de lichamelijke opstanding tot heerlijkheid.

Het verlangen van Paulus was: ‘Ik heb de begeerte om heen te gaan en bij Christus te zijn, want dat is verreweg het beste…’ (Filippenzen 1:23), maar met het oog op de Filippenzen moest hij nog in het vlees blijven om hun het Evangelie te verkondigen.

In Psalm 31:6 lezen we de woorden van David, als zijn leven in groot gevaar is, en het zijn woorden vol vertrouwen: ‘In Uw hand beveel ik mijn geest; U hebt mij verlost, HEERE, getrouwe God.’
Deze woorden, vol vertrouwen, spreekt ook de Heere Jezus aan het kruis: ‘Vader, in Uw handen beveel ik Mijn geest’ (Lucas 23:46).
En ook Stefanus gebruikt dezelfde woorden, tijdens zijn steniging, enkele ogenblikken voordat hij wordt gedood: ‘Heere Jezus, ontvang mijn geest’ (Handelingen 7:59).
Het is opmerkelijk dat zowel de Heere Jezus als ook Stefanus bidden voor degenen die hen zullen doden. ‘Heere, reken hun deze zonde niet toe,’ smeekt Stefanus in Handelingen 7:60. Dat mag ook voor ons een les zijn om vergevingsgezind te zijn.

Ik citeer de Nigeriaanse predikant nog een keer: ‘Als ik word doodgeschoten, ga ik direct naar de hemel, naar de Heere Jezus. Voor mij wordt het dan alleen maar beter. Maar de ongelovigen, de terroristen die worden gedood, gaan linea recta naar de hel. Voor hen is het pas echt erg….’ Die gedachte drong hem ertoe terug te gaan naar Nigeria om het Evangelie ook door te geven aan die terroristen. ‘Verschillende van hen zijn al tot geloof in de Heere Jezus gekomen.’

Wat zou u doen na de melding dat de raketten over vijftien minuten ons land kunnen treffen? Dan is bijna niets meer belangrijk, alleen onze geliefden en de eeuwigheid, de Heere Jezus. Zie op Hem, schuil bij Hem, en wees altijd bereid Hem te ontmoeten…

Ik wil u vragen of u onder dit artikel in uw reactie aan wilt geven wat u zou doen als u nog 15 minuten te leven zou hebben. De Heere zegene u.

Dirk van Genderen