Het gezin ligt onder vuur en moet worden gered! Dat is de inzet van het Pro Family Platform (in oprichting). Het platform wordt ondersteund door (bekende) personen uit verscheidene kerken en organisaties, met wortels in de SGP, de CU, en van de Gereformeerde Gemeenten tot aan de Rooms Katholieke Kerk aan toe. Een gezin omschrijven ze als: ‘…één man en/of één vrouw en één of meer kinderen’.

Een veelzeggende illustratie. Het geloof centraal, als de basis, met daaromheen het gezin, ik (het kind), de kerk en de wereld.

In vroeger tijden werd het gezin wel ‘de hoeksteen van de samenleving’ genoemd. Terecht. Een samenleving zonder gezinnen valt uit elkaar. Dat zien we vandaag gebeuren. Door het groeiende aantal echtscheidingen en de komst van allerlei nieuwe samenlevingsvormen – helaas ook in kerken en gemeenten – breken gezinnen kapot. Dat doet pijn, geeft verdriet en vaak zijn juist de kinderen de dupe ervan. Velen groeien niet meer op in een veilige en stabiele omgeving, met alle gevolgen van dien, soms uitlopend in slechte studieresultaten, psychische problemen, geloofsproblemen en ook weer gebroken relaties in hun eigen leven later. Stop de sloop van het gezin!

De Volkskrant kwam deze week met een mooi artikel over een studiedag van dit platform. Jan Schippers, de directeur van het wetenschappelijk bureau van de SGP, stelt: ‘We proberen een twijgje te poten, daarna wachten we af of het een boom kan worden. Wij zijn niet anti-homo of wat dan ook, wij zijn pro-family’.
Joël Voordewind van de CU weet uit ervaring wat het betekent als je ouders scheiden en het gezin daar de dupe van is. Hij benadrukt het belang van een stabiele liefdesrelatie voor de opvoeding van de kinderen.

Ook ds. C.J. Meeuse, emeritus predikant van de Gereformeerde Gemeenten, is aanwezig. Hij vertelt dat hij negen kinderen heeft en 39 kleinkinderen, de 40e op komst. ‘Dat is zo’n zegen – ik ben er soms klein onder.’
Over het gezin zegt hij: ‘Het is een bloem die door de modder wordt gehaald.’ Hij vindt dat egoïsme en individualisme met de echte liefdestrouw aan de haal gaan, aangevuurd door economie, overheid en media, die in hun emancipatiestreven geen oog meer hebben voor het traditionele. Hij wijst op 1 Korinthe 13, waar onder meer wordt benadrukt dat de liefde niet zichzelf zoekt.

Gerdien Lassche van de Reformatorische Oudervereniging wijst op de beïnvloeding door de media, waarbij ze ‘tv-dokter’ Corrie noemt. Gerdien startte de petitie ‘Stop dokter Corrie’, omdat het in haar seksuele voorlichting alleen maar over het technische verhaal gaat. ‘Als het maar leuk en lekker is.’
Pastoor Michel Hagen stelt voor een film te maken over de waarde van het gezin en Yvonne Koopman van het Katholiek Opgroeisymposium stelt: ‘Het klassieke gezin is al eeuwen en eeuwen de meest logische en bewezen vorm. Maar dat wordt niet meer gezien.’

De Bijbel zegt dat het gezin een instelling van God is. Al voor de zondeval lezen we dat in Genesis 2:24, woorden van God Zelf : ‘Daarom zal een man zijn vader en zijn moeder verlaten en zich aan zijn vrouw hechten; en zij zullen tot één vlees zijn.’ Woorden, die de Heere Jezus herhaalt in Mattheus 19:5, waar Hij eraan toevoegt: ‘Wat God samengevoegd heeft, laat de mens dat niet scheiden.’

Het gaat mij in dit commentaar niet om aan te geven of je in bepaalde situaties mag scheiden, ja of nee? Hier gaat het over de waarde van het gezin. En je spreekt over een gezin als er één over meer kinderen zijn.
Het is hard werken om de relaties in het gezin goed te houden. Dat gaat niet vanzelf. De basis is liefde, zelfopoffering, trouw. En soms loopt het helaas totaal mis en gebeuren er in een gezin dingen die nooit mogen gebeuren. Dat kan leiden tot het einde van het huwelijk, maar hoeft nog niet te leiden tot het einde van het gezin, maar wel tot een beschadigd, gebroken gezin. Voor alle betrokken is zoiets zeer ingrijpend.

In Efeze 5 wordt de relatie van een man met een vrouw in het huwelijk vergeleken met de relatie tussen Christus en Zijn gemeente. Dat geeft direct al aan hoe waardevol, hoe heilig voor God het huwelijk is. Een huwelijk met kinderen (zie verderop in Efeze 6), een gezin, maar evengoed een huwelijk zonder kinderen.
Ook in dit gedeelte kom je trouwens weer de oproep tegen dat een man zijn vader en moeder zal verlaten om zich aan zijn vrouw te hechten, zodat die twee tot één vlees zullen zijn (Efeze 5:31)

Ik pleit krachtig voor een herwaardering van het gezin. In de politiek moet daar meer aandacht voor komen, maar ook in kerken en gemeenten. Help ouders bij het opvoeden van hun kinderen, zeker als je weet dat het niet zo lekker loopt.
Voorgangers, besteed er in uw preek af en toe aandacht aan. Vergeet niet om kinderen en jongeren in de samenkomsten aan te spreken, zij horen er toch ook bij…

Bid ook in de samenkomsten en op de bidstonden voor de huwelijken, de gezinnen, de baby’s, de kinderen, de jongeren, evenals voor de volwassenen en de ouderen. Lijd mee als huwelijken onder druk staan, strijd mee om huwelijken, gezinnen te redden. En als het misloopt, als het huwelijk strandt, het gezin breekt, draai je hoofd dan niet de andere kant op, maar zorg dat je er ook dan als gemeente bent, om mee te leven, te steunen en mee te bidden.

Ik heb het al te vaak gehoord: ‘Ze behandelen me alsof ik melaats ben, terwijl mijn man er met een ander vandoor is, terwijl mijn vrouw nu samen is met een vriendin…’ Wat is er veel verdriet, wat is er veel pijn. Zeker bij de kinderen, als die er zijn.

Dirk van Genderen