Columnist, publicist, spreker
Het was een bijzondere ontmoeting, afgelopen week. Een dag op stap met de Noord-Koreaanse dominee Lee (schuilnaam, omdat er familieleden van hem in Noord-Korea wonen). Een groot wonder van God was er voor nodig om uit het strafkamp in Noord-Korea te ontsnappen, maar voor de Heere is niets te wonderlijk. Er stond krachtige stroom op de draden boven de muur om het kamp, maar God redde hem, zonder dat hij iets van de stroom heeft gevoeld.
Misschien vindt u het vreemd, Engelse woorden boven dit commentaar. Het zijn de woorden van een Israëlische jonge vrouw: ‘From the river to the sea, God promised this land to me’. Van de rivier de Jordaan tot de Middellandse Zee, dit land heeft God beloofd aan mij.’
Maar wereldwijd, ook in Nederland, klinken steeds vaker die andere woorden: ‘From the river to the sea, Palestine will be free’. Vertaald: ‘Van de rivier tot de zee, Palestina zal vrij zijn’. Bedoeld wordt: Van de Jordaan tot de Middellandse Zee zal Palestina vrij zijn, bevrijd zijn van Israel. Deze tekst werd door de politieke partij Bij1 zelfs geprojecteerd op het Mauritshuis, naast het Torentje van premier Rutte. Schandalig. Antisemitisme. Dit zou verboden moeten zijn, hier zou celstraf op moeten staan .
‘Zwarte Sabbat’. Zo wordt in Israel 7 oktober genoemd, de dag waarop 1400 mensen op gruwelijke wijze werden vermoord door terroristen van Hamas. De grootste massaslachting van Joden op één dag sinds de Holocaust. Hamas ging nog veel duivelser te werk dan de Amalekieten ooit in 1 Samuel 30.
De Hamas terroristen hadden bodycams en mobiels bij zich, waarmee ze alles filmden. Die beelden zijn gevonden op hun gedode lichamen. De Israëlische regering heeft een deel van deze beelden laten zien aan een selecte groep journalisten, met het uitdrukkelijke verbod deze beelden buiten de zaal te vertonen. Het was verschrikkelijk voor deze journalisten. Ze huilden, kokhalsden, konden het niet meer aanzien, was na afloop te horen.
Iets van de woede van de draak uit Openbaring 12 is te zien in de duivelse haat en woede van Hamas tegen Israel. Nietsontziend. Allesverslindend. Gruwelijk. Dood en verderf.
Beste mensen,
In de Nieuwsbrief van vorige week riep ik u dringend op tot gebed voor Israel. Toen ik dat schreef, kwamen net de eerste berichten binnen van aanvallen van Hamas-terroristen op Israel. In de dagen daarna werd de omvang van de gruwelijke massamoord steeds duidelijker.
Er zijn geen woorden voor om te beschrijven wat de terroristen van Hamas in Israel hebben aangericht. Beestachtig, luguber. Meer dan 1300 doden. Afgeslacht. Uitgemoord. Onthoofd. Verbrand. Baby’s, Holocaust-overlevenden, kinderen, jongeren, moeders, zwangere vrouwen, van wie één open werd gesneden, vaders, opa’s, oma’s. Groot is de verslagenheid, het verdriet, de woede ook.
In juli 2005 schreef ik onderstaand commentaar, met als titel ‘De strijd om Gaza’ voor Visie, over de ontruiming van Gaza door Israel. Daar ligt de kiem van het huidige conflict. Israel trok zich volledig terug uit Gaza. Israel had er bloeiende bedrijven, waar ook veel Palestijnen (in werkelijkheid Arabieren, dvg) werkten en de kost verdienden. Israel zorgde voor infrastructuur, gezondheidszorg en nog heel veel meer. Vanaf toen moesten de achterblijvende Palestijnen alles zelf gaan regelen, organiseren en opbouwen. Bij de verkiezingen een jaar later greep Hamas de macht en veranderde het gebied in een dictatuur. Van het ontwikkelen van het gebied kwam nauwelijks iets terecht.
‘55.000 Israëlische militairen staan klaar (augustus 2005) om de Joodse nederzettingen in Gaza, waar ‘slechts’ 8000 landgenoten wonen, te ontruimen. Duizenden, misschien wel tienduizenden Amerikaanse militairen zijn stand-by in een grote legerbasis, die de afgelopen jaren in stilte in Israël is gebouwd.
We maken het allemaal wel eens mee. Crisissituaties in ons leven. Dat we niet meer weten hoe het moet. In je persoonlijke situatie. Het leven doet pijn. Door ziekte, het sterven van een geliefde, een crisis in je huwelijk of je relatie, onenigheid in de familie, spanningen op je werk, strijd in de kerk, een dreigende financiële situatie, psychische problemen… En je roept het misschien wel uit: ‘Heere God, grijp in, help me, ik red het niet meer…’ Hoe bevrijdend is dan, als je de Heere mag kennen, Psalm 91. Velen hebben dat al mogen ervaren, ook Mozes, vrijwel zeker de dichter van deze psalm. ‘Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige’ (vers 1).
‘Heere God, trouwe Vader in de hemel, wees ons land, wees ons volk, wees Israel, wees de wereld genadig. Er gebeurt zoveel dat het daglicht niet kan verdragen. Ook in kerken, in gemeenten. Ook onder christenen. Velen keren zich af van U en van Uw Woord. We hebben Uw oordelen verdiend. Alleen U kunt ons redden. We belijden onze zonden. Ontfermt U Zich over ons.’
Vorige week gaf ik u 25 Bijbelwoorden mee, ter bemoediging. Velen van u reageerden door een voor u belangrijke Bijbeltekst toe te voegen. Dank daarvoor. Deze week wil ik u opnieuw een Bijbelwoord meegeven. De woorden uit Filippenzen 4:13, die u boven dit commentaar ziet staan, zijn al voor velen tot een grote bemoediging geweest.
Deze week wil ik u bemoedigen met woorden uit de Bijbel. Het Woord van God is immers levend en krachtig. Ik hoop en bid dat de Heere deze 25 Bijbelwoorden kan gebruiken om u moed en vertrouwen te geven.