Columnist, publicist, spreker
In de Bijbel spelen vrouwen vaak een belangrijke rol, terwijl ze meestal maar weinig aandacht krijgen. Je hoort preken en lezingen over Noach, Abraham, Jozef, Mozes, David, Salomo, Paulus, Petrus… Maar wanneer hoor je een preek over Eva, Sara, Mirjam, Deborah, Maria, Ruth, Esther of Hanna? Toch minder vaak, terwijl we ook zoveel van hen kunnen leren.
Het zijn vaak de gebeden van vrouwen geweest die een beslissende rol hebben gespeeld in de geschiedenis.
Wij vinden een lockdown van een paar maanden al heel lang. Maar hebt u zich wel eens gerealiseerd dat Noach ruim één jaar in quarantaine moest doorbrengen? In de ark, die hijzelf had gebouwd. In opdracht van God. Om zo de zondvloed te kunnen overleven. En God vergat Noach niet, nee! Hij dacht aan hem, wordt in Genesis 8:1 benadrukt. Vanaf dat moment begint het water te zakken. Zoals God aan Noach dacht, en betrokken was bij hem, zo is Hij ook betrokken bij ons, ook nu, als we Zijn kinderen mogen zijn. Wat een troost, wat een bemoediging!
Kijk vaker omhoog! ‘Als u met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God.’ Deze woorden uit de eerste verzen van Kolossenzen 3 kwamen mij in gedachten toen ik voor de zoveelste keer een e-mail ontving met weer een nieuwe (samenzwerings)theorie over het covid-19 virus.
‘Zie op de Heere Jezus. Alleen Hij kan ons redden.’ Het is alsof ik deze woorden telkens opnieuw hoor en uitspreek. Het is hetzelfde overtuiging die ik enkele jaren geleden had, in de periode van grote droogte, toen we spontaan op een weiland in de Betuwe, in de open lucht, een gebeds- en verootmoedigingssamenkomst hadden. Met lezers van de Nieuwsbrief uit het hele land. In verootmoediging. En de Heere was daar! We riepen het als het ware uit: ‘Heere, Uw Naam zij geprezen. Hoor, Heere, vergeef, Heere, wees ons genadig.’ En Hij was ons genadig. Hij gaf regen en zegen.
Krachtig klinken de woorden op de Paasmorgen: ‘De Heere is waarlijk opgestaan’. Hij leeft. Hij blijft niet op anderhalve meter afstand. Niets kan ons scheiden van de liefde van God, die is in Christus Jezus, onze Heere. Ook het coronavirus niet. Ook al zou je het krijgen, ook al zou je moeten worden opgenomen op de intensive care, Hij gaat met je mee. Alle dagen van je leven, tot aan de voleinding van de wereld.
Wonderen. Ze gebeuren ook vandaag. Tijdens de coronacrisis. In het ziekenhuis. Op de intensive care. Atheïsten komen tot geloof in de Heere Jezus en gaan Bijbelstudie doen. Gelovigen offeren hun leven op door andere ernstig zieke patiënten te troosten, voor hen te bidden en de Bijbel voor te lezen.
‘…er zullen besmettelijke ziekten zijn… en dit alles zal u overkomen, opdat u zult getuigen… op de aarde benauwdheid onder de volken… en het hart van de mensen zal bezwijken van vrees en verwachting van de dingen die de wereld zullen overkomen… wanneer deze dingen beginnen te geschieden, kijk dan omhoog en hef uw hoofd op, omdat uw verlossing nabij is.’
In de reacties onder het commentaar van vorige week werd de vraag opgeworpen of de gebeden van Gods kinderen de loop van de geschiedenis kunnen beïnvloeden. Sommigen reageerden bevestigend op deze vraag, anderen ontkennend. Deze vraag is belangrijk genoeg om er deze week verder op in te gaan. Mijn antwoord is niet: ‘ja of nee’, maar: ‘ja en nee’.
Toen ik nadacht over de crisis rond het coronavirus werd ik geraakt door de woorden uit Ezechiël 22:30: ‘Ik zocht naar iemand onder hen die een muur kon optrekken en voor Mijn aangezicht in de bres kon staan voor het land, zodat Ik het niet te gronde hoefde te richten, maar Ik vond niemand.’
Ongeveer dezelfde woorden lezen we in Ezechiël 13:5: ‘U bent niet in de bressen geklommen, en voor het huis van Israel wierp u geen muur op om op de dag van de HEERE staande te blijven in de strijd.’